3S - Smart Software Solutions

Już na etapie analizy wymagań dla systemu SmartWebApp, stało się jasne, iż realizacja stawianych mu zadań wymagać będzie konsekwentnego zastosowania najnowszych rozwiązań programistycznych tak w zakresie koncepcji jak i wykorzystywanych narzędzi do tworzenia oprogramowania modułów. Długotrwałe poszukiwania optymalnej architektury, która spełniałaby nie tylko aktualne wymagania ale i niewątpliwie o wiele wyższe w niedalekiej przyszłości, doprowadziły do wyboru wielowarstwowego, rozproszonego modelu pracy systemu, jako rokującego największe szanse na wydajność, bezpieczeństwo i skalowalność projektowanych rozwiązań.

Jego istota sprowadza się do przeniesienia i podziału kompletnych procesów biznesowych na określone części (warstwy), z których każda ma zapewniony własny podproces obsługowy. Podział procesów biznesowych na części i wydzielona obsługa każdej z nich z osobna, przy zachowaniu wzajemnej komunikacji pomiędzy nimi, przynosi stosunkowo dużo korzyści w porównaniu z czasochłonnością, stopniem skomplikowania i kosztami implementacji tego pomysłu.

W systemie SmartWebApp, tworzonym w oparciu o powyższy paradygmat, generalnie można wyróżnić następujący podział:

• DL - warstwa danych (ang. Data Layer), odpowiedzialna za szeroko rozumiane zarządzanie i magazynowanie danych;
• BL – warstwa reguł biznesowych (ang. Bussiness Layer), skupia w sobie wszystkie niezbędne mechanizmy związane z algorytmami przetwarzania danych;
• IPL – warstwa interfejsu i prezentacji danych (ang. Interface and Presentation Layer), odpowiada za procesy interakcji z użytkownikiem.

Każda z wymienionych warstw znajduje swoje dalsze odzwierciedlenie w konkretnych implementacjach programowych i sprzętowych. I tak odpowiednio:

• Warstwa DL – w aplikacji rozumiana jest jako serwer (serwery) baz (y) danych. W odniesieniu do infrastruktury sprzętowej odpowiada to wydzielonemu komputerowi – serwerowi (lub większej ich liczbie), na którym jest uruchomiony system RDBMS (ang. Relational Data Base Management System).
• Warstwa BL – odnosi się do wydzielonych serwerów aplikacji, których zadaniem jest stosowanie zgodnie z ustalonymi algorytmami reguł biznesowych, odpowiednich do obsługiwanych w danej chwili procesów biznesowych. Jest to program lub programy działające na danych dostarczanych z jednej strony przez użytkowników z warstwy IPL, z drugiej pobierające niezbędne informacje z baz danych warstwy DL. Efektem ich pracy są wyniki przesyłane zwrotnie do użytkownika za pomocą warstwy IPL.
• Warstwa IPL – jest formą łącznika pomiędzy użytkownikiem a resztą systemu. Jej rola sprowadza się do dopasowaniu zdolności interakcyjnych odbiorcy informacji do typu i tempa wprowadzanej lub prezentowanej informacji. Aplikacyjnie można ją odnieść do programów, z którymi użytkownik spotyka się najczęściej podczas pracy z systemem.

Wymienione warstwy komunikują się wzajemnie między sobą w ściśle określony sposób, tworząc jednolity i kompletny system informatyczny.

Projekt SmartWebApp oparto o następujące, podstawowe, założenia techniczno – użytkowe:

• architektura systemu: trójwarstwowa, z wydzielonym serweram baz danych i serwerem aplikacji;
• praca wielostanowiskowa w sieci korporacyjnej (lokalnie z możliwością płynnego przejścia do sieci typu WAN wraz z włączeniem mechanizmów bezpieczeństwa);
• skalowalność w górę w zakresie sprzętowym i programowym (zwiększenie mocy przetwarzania serwerów poprzez upgrade sprzętowy i rozdział zdań między większą liczbę serwerów programowych, bez konieczności zmian kodu systemu);
• możliwie duża liczba użytkowników jednoczesnych, poprzez wykorzystanie technologii Pooling Data Connections i Dynamicznego Równoważenia Obciążenia (ang. Dynamic Loading Balance), w tym użytkowników zewnętrznych (np. kooperantów);
• minimalizacja czasów przestoju systemu (czynności administracyjne i naprawcze, aktualizacje oprogramowaniem) dzięki zawartym mechanizmom zdalnej administracji i upgradu systemu;
• praca w standardzie „24/7/365”
• obsługa klientów aplikacji w standardzie „Zero Administration”, co oznacza zupełny brak konieczności konfiguracji oprogramowania po stronie klienta i skupienie wszystkich czynności administracyjno – konfiguracyjnych na poziomie centralnym.